Sam Deroo: “Eerst Zenit Kazan, later misschien Antwerp of het beachcircuit”

In het Belgische volleybal is receptie-hoek Sam Deroo (32) niet “the special one”, maar “the very very very special one”. Hij begint na de zomer aan een vijfde seizoen in Rusland, straffe kost. De klepper uit Beveren werkte eerst twee termijnen  af bij Dinamo Moskou (2019-2021), trok dan voor één campagne naar het Poolse Resovia Rzeszow (2021-2022) en haalde in 2022-2023 en 2023-2024 de hoogste triomfen met het Russische Zenit Kazan, een stad, gelegen op een kleine duizend kilometer pal oostwaarts voorbij hoofdstad Moskou.

Sam pakte met Zenit twee keer de titel tegen zijn oude club Dinamo, versierde dubbele bekerwinst (o.a. tegen Novy Urengoy) en een Supercup. “Ja, dat is een aardige opstelsom qua successen”, lacht hij. “Ik had al een tijdje een akkoord met het bestuur van Kazan voor een derde seizoen. De verlenging zal weldra officieel gecommuniceerd worden. Wat mijn aantreden bij de Red Dragons aangaat: ik draai niet mee in de nakende European Golden League. Maar ik stel me wel beschikbaar, deels of geheel – te bespreken met bondscoach Emanuele Zanini – voor de kwalificatie voor het EK.

De succeskiemen van Kazan: schitterende trainer, geweldige kameraadschap, robuuste kwaliteit

Zenit Kazan is ‘top’ in het Russische volleybal en in de wereld. Wat is de kracht van de ploeg?

Sam Deroo: “De bezetting in het team is bijzonder gevarieerd. De groep borrelt van topkwaliteit. Onze trainer Aleksey Verbov speelt een bijzondere rol. Hij is een beetje een ‘mastermind’ om iedereen doelgericht tot zijn recht te laten komen.”

Kan je een voorbeeld geven hoe Verbov met je omgaat?

“Jazeker. Mijn niveau is soms minder als het tegen lager geklasseerde ploegen gaat. Als de belangrijke krachtmetingen eraan komen, praat hij die door met mij. Met de vraag om me fysiek optimaal klaar te stomen. En ja, die aanpak sorteert effect. Ik sta er dan ook altijd wel.”

Bij Verbov is het dus niet ‘trainen om te trainen’. Maar er schuilt een strategie achter?

“Ja, het is fijngemaasd werken met de man. Hij steekt alles uitgekiend pasklaar in elkaar. Zo houdt hij iedereen in de running. Met een positief effect op de algehele sfeer. Hij hanteert zeer gevarieerde spelvormen, die barsten van vindingrijkheid. Heel fascinerend. Hij zorgt voor een uitstekend niveau op training. Dat hogere peil vertaalt hij vlot naar successen in de wedstrijden.”

Zenit Kazan gaat graag prat op een grote samenhorigheid?

“De sterke interactie in de groep onderscheidt ons van onze concurrenten. We gaan vaak samen iets eten. Of er wordt pizza besteld en geleverd in de kleedkamer. We kijken samen ‘een matchke’ of op verplaatsing gaan we iets drinken met de hele bende. Allemaal details die je naar piekmomenten drijven als groep. Voor zover het lukt om in Rusland een uitzonderlijke teamspirit op te bouwen, vind je die echt wel in Kazan. Veel meer dan bij andere ploegen. In Moskou was het op dat vlak beduidend minder. Hoewel Dinamo over veel talent beschikte tussen de lijnen, werden naast het veld amper emoties gedeeld.”

In het begin van dit seizoen was het bij Kazan toch weer een beetje zoeken?

“Inderdaad. Geldt dat niet voor alle ploegen? Zelf moest ik het zware verdict verteren na ons zeer stresserende olympische kwalificatie (dramatisch mislukt, nvdr.) in China. Onze Amerikaanse set-up Micah Cristenson kwam ook van het OKT terug. We moesten opnieuw het winnende ritme vinden. Winst van de Supercup gaf snel aan dat het team op het goede spoor zat. Het seizoen ging crescendo met winst van de belangrijkste trofeeën.”

Je tekent bij. Zal er veel veranderen?

“Ik denk het niet. Tien spelers liggen al vast. Met o.a. Mikhaylov, Volkov, Shcerbinin en Volvic. Alleen de vierde receptie-hoek is nog niet ingevuld en de tweede libero ook niet. We behouden de macht.”

Hoe gaat het overigens met je kennis van de Russische taal?

“Zeer goed, dank u. Mocht je het Telegram-kanaal van Kazan volgen, dan zie je sporadisch een interview met me verschijnen in het Russisch. Plus veel andere leuke content. ‘Very nice’. Onze ‘social media’ doen echt wel hun job met de ‘spread’ van informatie en van foto’s en wedstrijdvideo’s.”

Red Dragons: weinig of geen punten verliezen in Europa

Hoe zie je de Red Dragons floreren in de European Golden League (EGL) op 24 en 26 mei in Beveren. Met een thuistoernooi tegen Azerbeidzjan en Noord-Macedonië. Voorafgegaan door een uitstap naar Tampere (Fin, 18 en 19 mei) en gevolgd door een trip naar Tarnow (Pol, 1 en 2 juni)?

“Het belangrijkste is onze ranking (plaats 17) vast te houden. Dè garantie om volgend jaar deel te nemen aan de Volley Nations League. We zijn het best gerangschikte land in de EGL. Het is zaak om zo weinig mogelijk punten te verliezen. Maar opgelet: de EGL is een gevaarlijke competitie om op een uppercup te lopen of om een uitschuiver te maken. Die EGL is als een mes dat aan twee kanten snijdt. ‘Bon’: als de Red Dragons erin slagen hun puntensaldo te bevestigen, is een nieuwe VNL-deelname in zicht.”

Ook zoontje Bas mocht al mee genieten van het succes van papa in Kazan.

Hoe is je omgang met bondscoach Zanini?

“Heel goed. De samenwerking was vorige zomer intens. We hebben veel gediscussieerd. Niet altijd even makkelijk. Maar we hebben er allebei een goed gevoel aan overgehouden.”

Volleymagazine komt kort terug op dat wrange OKT in China. Foetsie….de O.S. Paris 2024….  Jouw verklaring?

“We hebben ons in de zeven clashes ‘to the bottom’ ingezet. Alleen was onze kern in China veel te smal. Even voor het einde zat iedereen al echt ‘piependood’. Zo spatte onze olympische droom uit elkaar. Aan de fysieke voorbereiding lag het niet. En technisch-tactisch leverde Zanini puik werk. De beperkte selectie bleek op het einde te vermoeiend tegen die hardnekkige Bulgaren.”

De ploeg heeft het trainingsoord in Leuven verlaten. Zaal Schotte in Aalst is het nieuwe universum?

“De vraag om de locatie te veranderen, broedde al langer. ‘Leuven’ is voor sommigen ver en moeilijk toegankelijk, door massaal veel fileleed (brugrenovatie in Vilvoorde) in en rond Brussel. Het is niet te doen dagelijks drie uur in de auto te zitten. Met vertrek om 7 uur in de ochtend en terugkeer ’s avonds om 21 uur. Mocht er een betere vergoeding tegenover staan, ook dan was het nog geen leven. De locatie schrikte vroeger al spelers af. Ze wilden liever niet meer opdagen. Als kapitein is het zo één van mijn doelstellingen om in de toekomst de allerbeste ploeg op het veld te krijgen. Via meer middelen en meer garanties. Ik ga met anderen proberen een project van ‘iedereen hapt weer toe’ uit te werken.”

Je kijkt in de EGL gretig uit naar de prestaties van Ferre Reggers?

“Ja, Ferre is in Italië helemaal ontbolsterd bij Milaan. Bijzonder knap. Met de aanzet voor een grote carrière. Die staat in de sterren geschreven. Ik steek er mijn handen voor in het vuur dat hij als ‘oppositie’ top 10 of zelfs top 5 in de wereld kan bereiken. Aan hem om dat te bewijzen. Ik wens Ferre alle succes.”

Ook hoop je voor de Dragons op de ideale steun van de nieuwe directeur topsport Kris Eyckmans?

“Heel graag ja. Ik heb met Kris altijd uitstekend gecommuniceerd. Ik besef dat hij in zijn nieuwe functie nog moet groeien. Maar hij heeft absoluut de allerbeste intenties en de perfecte visie om te oordelen wat de Red Dragons echt nodig hebben en wat misschien ietsje minder. Ik wil mijn rol zeker spelen. Al snijd ik stilaan de herfst van mijn carrière aan. Maar ik zal me zeker engageren voor Belgium, zolang mijn lichaam het min of meer toelaat. Zo houd ik me beschikbaar voor de belangrijkste competities.

Sam en Dobi in koudere tijden in Kazan.

Ik wil graag fungeren als ‘lead by example’ voor de jonge talenten. Al besef ik dat ik een gigantisch risico neem voor mijn carrière en mijn financiële zekerheid, mocht ik bij de Dragons weer in de lappenmand verzeilen. Met mijn knieblessure (veel pijn, lange revalidatie) heb ik mijn deel wel gehad. Laat ons hopen dat het nog lang mag duren. Ik ben nog altijd super tevreden over mijn Italiaanse makelaar Luca Novi. Via de juiste communicatie, met veel wederzijds respect. Dat is belangrijker dan soms die paar procentjes extra na te jagen. Wat mij betreft, ga ik met hem verder tot ik het licht definitief uit doe. Dat kan nog wel wat duren.

Aan uitbollen ben ik nog niet toe. En ja, in mijn nadagen is Volley Antwerp, ‘De Ploeg van ’t Stad’, na hun promotie naar de top Liga een optie. Op voorwaarde dat ze tegen die tijd een taai topteam hebben uitgebouwd dat voor alle prijzen meedoet. Dat zal nog enkele seizoenen vergen. Als Antwerp top wordt, past dat wel in mijn kraam. Heel kortbij. Maar ik sluit niets uit. Ik heb ook al gedacht over te stappen naar het internationale beachcircuit. Het is maar een denkpiste. Ik kan of wil momenteel geen concrete beslissing formuleren. Eerst dat hoofdstuk Kazan, hé.”

Je bent ook secretaris van de atletencommissie in de wereldfederatie FIVB. Kan je daarover nieuws ventileren?

“Zo vaak spreken we ‘live’ niet af. Het werk verloopt meer achter de schermen. Ik heb een belangrijke bijdrage geleverd in de aanmaak van de nieuwe internationale kalender. Het moet allemaal behapbaar blijven voor de spelers. Met minder wedstrijden en dus meer rust in de zomer. Het format van het EK is een grote vooruitgang: veel meer gestroomlijnd, met minder matchen. Zo is het minder zwaar, maar even interessant. Ook in de VNL wordt het aantal matchen een beetje teruggedrongen.”

Maar je stelt dat er nog veel werk aan de winkel is?

“Dat is normaal. Als topsporter wil je al het werk al morgen gedaan hebben. Maar op wereldniveau neigen de taken meer naar ‘het politieke’. Je moet veel discretie en nog meer geduld aan de dag leggen. En je moet via verscheidene kanalen je ding doen. Ik weet niet of ik er nog lang mee doorga, maar het kan geen kwaad die internationale interactie van dichtbij mee te maken. Goed voor mijn zelfontplooiing.

Hoe mijn toekomst op zeer lange termijn eruit ziet, ‘après’ na het volleybal? Ik heb geen idee op dit ogenblik. Ik heb een diploma bachelor accountancy-fiscaliteit, maar of ik ooit zal werken in dat segment? Ik weet het niet. Natuurlijk als je gekozen hebt voor een topsportcarrière (al 15 jaar lopend) moet je ‘de academische wereld’ wel opzij schuiven. Ik spreek vijf talen, ik zie wel wat er komt. Na mijn ellendige knieblessure ben ik veel ‘dingens des levens’ anders gaan benaderen. Sommige aspecten zijn belangrijker dan carrière maken en geld verdienen.”

Nieuw familiaal geluk krijgt grote waarde

Sam en Dobi in warmere tijden in Kazan.

In die optiek vond Sam nieuw familiaal geluk. De Bulgaarse volleybalster Dobriana ‘Dobi’ Rabadzhieva (1m90/RH) fleurt zijn leven op.

Sam vertelt er zelf het volgende over:

Dobi speelt in Brazilië bij Praia Clube. Door de afstand is het twee keer gelukt elkaar te ontmoeten in het voorbije seizoen. In september en met Kerstmis 2023. Welgeteld vierenhalve maand geleden. Gelukkig heeft zij een heel kalme zomer en leven we even samen in mijn huis in Sint-Niklaas. Bij mijn muzikale papa woon ik al lang niet meer. Uiteraard zie ik hem vaak. (lacht) Ik heb nu ook een gitaar gekocht en mijn pogingen tot getokkel op You Tube geplaatst. Dobi (33) is een jaar ouder dan ik. Ze is nu alle opties aan het overwegen, wat ze verder wil doen in het volleybal. Belangrijk is de juiste beslissingen te nemen.

Anderzijds weet de familie hoeveel belang ik hecht aan het geluk van mijn zoontje Bas (6 jaar). Ik ben zo trots op hem. Hij doet het flink op school. Hij is speels, energiek en goed gemanierd. Allemaal heel positief. Je weet niet hoeveel deugd het doet, nu ik hem na een lang seizoen weer terugzie. Eén keer is hij in Rusland op bezoek geweest. We hebben er toen met volle teugen van genoten. En nu nog meer. Hij stapt in september de lagere school binnen: het eerste leerjaar. Ik denk dat hij er helemaal klaar voor is.”

Tekst: Leo Peeters

Foto’s: via Sam Deroo (Zenit Kazan)